Pióro w cieniu gigantów

[leszek piotr laskowski]

"Pióro w cieniu gigantów"

Tak mało już nas i coraz mniej jeszcze,
pisać, gryzmolić – to każdy może.
Lecz sens utrzymać, zrozumiałym być
w tej „innej inszości”? Niemocy morze!

Sztuka pisania to szepty z wnętrza,
dla siebie, dla innych – sercem i duszą.
Zmuszanie się siłą, nawet pod batem,
zrodzi bazgroły, co głazów nie wzruszą.

Mierząc się z cieniem wielkich poetów,
wstyd własne miano pod tekstem położyć.
Więc pod zmyślonym chowasz się znakiem,
by marny rym w wielki świat jakoś włożyć.

Bo cóż są warte te nasze starania,
gdy w krąg klasyków potęga nas dusi?
Lepiej pod maską szyć liche przebrania,
niż twarz pokazać, co spłonąć musi.

Lecz choćbyś ty w cieniu mistrzów stał mały,
prawdę swą pisz, niech ból się wykrwawi.
Bo tylko własny podpis, choć drżący,
ślad autentyczny po tobie zostawi.

Leszek Piotr Laskowski.