Pióro w cieniu gigantów

[Leszek Piotr Laskowski]

"Pióro w cieniu gigantów"

Tak mało już nas i coraz mniej jeszcze,
pisać, gryzmolić – to każdy może.
Lecz sens utrzymać, zrozumiałym być
w tej „innej inszości”? Niemocy morze!

Sztuka pisania to szepty z wnętrza,
dla siebie, dla innych – sercem i duszą.
Zmuszanie się siłą, nawet pod batem,
zrodzi bazgroły, co głazów nie wzruszą.

Mierząc się z cieniem wielkich poetów,
wstyd własne miano pod tekstem położyć.
Więc pod zmyślonym chowasz się znakiem,
by marny rym w wielki świat jakoś włożyć.

Bo cóż są warte te nasze starania,
gdy w krąg klasyków potęga nas dusi?
Lepiej pod maską szyć liche przebrania,
niż twarz pokazać, co spłonąć musi.

Lecz choćbyś ty w cieniu mistrzów stał mały,
prawdę swą pisz, niech ból się wykrwawi.
Bo tylko własny podpis, choć drżący,
ślad autentyczny po tobie zostawi.

Leszek Piotr Laskowski.

[Berenika97]

@leszek piotr laskowski

 

 

"Prawdę swą pisz, niech ból się wykrwawi" - autentyczność ważniejsza niż doskonałość. Racja!

 

Napisałeś "Mierząc się z cieniem wielkich poetów" - ale każda epoka zmienia swój kanon, i już teraz "wielki poeta" nie oznacza tego samego dla wszystkich.

 

Dzisiejsi "mali" będą przyszłymi klasykami - oczywiście nie wszyscy.

(Tak jak Norwid - doceniony po śmierci, Emily Dickinson - nieznana za życia, dziś klasyk).

 

Przeszłe pokolenia będą mieć własnych klasyków. Potrzebują poetów mówiących ich językiem. Czyli teraz piszący nie powinni oglądać się czy naśladować swoich "wielkich".  Oczywiście znać ,( przeciez  znamy Homera i Norwida)  - aby kod kulturowy dziedzictwa ludzkości i dziedzictwa  naszego  - polskiego  nie zatarł się. 

 

Moim skromnym zdaniem. Pozdrawiam.