Rozrachunek - Akt I

[Krzysztof Pokrzywiec]

Zostaliśmy tu wezwani, pośmiertnie.

Rytm zgubiony, nie do wyleczenia.

Wszystko odejdzie ulotnie.

Byłeś kwiatem w mej butonierce.

Wykonanym w szybkiej fuszerce.

Zgubionym gdzieś prze życie.

 

Znałeś rzeczy, których żałuję.

Myślałem, że to mnie ratuje.

Anioł, który upadł.

Oddał mnie do piekła.

I nie chciał wypuścić.

 

Oskarżyciel, winny, sędzia

Zakochana para…

Lek i niewiara

Siedzą w kaftanie

Fałszywe wysłuchanie.

 

Ślepe fantazje i sny

Wieczna jego racja

Moja głupota, pokora

Gdy prosiłem o miłość.

 

Zbrukany oddech

Złamany głos

Prosił byś

Mnie nazwał jak dawniej.

 

Zamknąłeś nas

W szklanej klatce.

Okradłeś mnie z kolorów.

Lunatykowałem więc

 

Twój strach i gniew

Mój wstyd

Nasz ból. Mój Ból.

 

Odszedłeś.

Lato powróci.

 

Lecz bez ciebie.