Wirtul to nie ...

[andrew]

wirtualny świat

 

marzenia spełniane

dotykiem ekranu 

zdobywamy Mont Everestem 

miłą dziewczynę chłopaka 

nieśmiałość …

cóż to takiego 

 

wszystko 

na wyciągnięcie ręki 

 

real

z konieczności 

 

nie ma w nim 

na zawołanie 

fikcji ubranych 

w rzeczywistość 

lodów z Kasjopei 

czarów 

 

ale jest...

 

jest jej jego zapach 

dotyk pocałunek 

ciepło spojrzenia 

bicie serca 

 

tego nie da ekranik

 

3.2026 andrew 

 

Edytowane 19 Marca przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@andrew

 

opowiem o Twoim wierszu strumieniem świadomosci.

 

wirtul pokazuje wszystko na wyciągnięcie ręki    a jednak real pozostaje nieuchwytny dotyk zapach spojrzenie serce nie da się skopiować ani przewinąc filozofia obecności w czasach ekranu.

 

 

interesująco napisany.

 

świetny tekst.

 

pozdrawiam :)

 

[andrew]

@Migrena

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@andrew

 

Kontrast jest wymowny - wirtualny świat obiecuje wszystko - Mont Everest, miłość, odwagę - "na wyciągnięcie ręki". Ale to "wszystko" okazuje się niczym. Albo prawie niczym.

Struktura wiersza jest przemyślana - pierwsza część to lista możliwości, druga to lista niemożliwości, trzecia - lista tego, co zostaje.

To wiersz, który stawia na to, co namacalne.

Ale chyba nie umawialiśmy się co do dzisiejszego tematu? :) Pozdrawiam. 

[andrew]

@Berenika97

Ten świat to codzienność. Łatwo się spotkać. Jeszcze nie było internetu ,a już pokazał go Dołęga Mostowicz w postaci Dyzmy.

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... otóż to.. tego ekranik nie da. Dobrej nocy.

[andrew]

@Nata_Kruk

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.