Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

To ja — błogość, ciepło, rozkosz.

 

Uwielbiają, inni gardzą…

 

Ja! Bardzo, mocno, więcej.

 

Kuszę. Wiążę ręce, serce.

 

To ja… dziką żądzą, karą.

 

Inny wymiar — bramą, ścieżką.

 

Ja! Przyjdź i spróbuj, wieczność.

 

Bliżej — poznaj mą wspaniałość.

 

Jestem ja! Znów będę czekać.

 

Wszędzie, zawsze. Obiecuję.

 

Zaklęć księga — znam na pamięć.

 

Szczyt, przyjemność — mój testament.

 

Moje imię… Po co pytać?

 

Jeszcze trochę… paść i konać.

 

Mróz i wulkan. Głosy milkną.

 

Nigdy nie śpię. Jestem, będę.

Edytowane przez michal_stefan (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@michal_stefan

 

Ten wiersz mówi głosem czegoś, czego nazwać nie chce - każdy czytelnik wpisuje tu coś swojego. Uzależnienie, obsesja, namiętność, śmierć? Każda odpowiedź może być prawdziwa. To jest portret siły, która niszczy i jednocześnie przyciąga, która ma nad nami władzę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...