Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
vioara stelelor

vioara stelelor

Nie jestem tym co mi się przydarzyło, jestem tym kim postanowiłem się stać.

C. Jung.

 

 

 

 

 

hej

jesteś tam?

 

przeszukuję w sobie puste pokoje

powódź po odwilży

zostawiła pobojowisko

muszę go odnaleźć

 

hej

chodź do mnie!

 

jedyne światło jakie mam

to stara latarka sprzed lat

została mi z czasów

młodzieńczych włóczęg

dookoła świata

 

jasna plama przesuwa się

po ścianach bez okien

oddech grzęźnie w ciemnościach

dusznych od cudzej pamięci

 

hej

nie bój się...

 

czego ci potrzeba?

przestrzeni?

ciepła?

moich rąk?

 

ja cię wysłucham

obiecuję

 

i wtedy pojawia się

malutki niczym krasnoludek

ledwie widoczny wśród wielkich słów

z których żadne

nie jest tym czym powinno

 

kto ci to zrobił?

 

ty - odpowiada ledwie słyszalnym szeptem

 

biorę go w dłonie

jak kiedyś pewną nakrapianą żółto gąsienicę

którą przeniosłem z ruchliwego chodnika

na trawę w parku

 

od dziś będę przy tobie

już wiem dla kogo moja krew

będzie płynąć hojnie

zbawiennie

 

 

 

vioara stelelor

vioara stelelor

Nie jestem tym co mi się przydarzyło, jestem tym kim postanowiłem się stać.

C. Jung.

 

 

 

 

 

hej

jesteś tam?

 

przeszukuję w sobie puste pokoje

powódź po odwilży

zostawiła pobojowisko

muszę go odnaleźć

 

hej

chodź do mnie!

 

jedyne światło jakie mam

to stara latarka sprzed lat

została mi z czasów

młodzieńczych włóczęg

dookoła świata

 

jasna plama przesuwa się

po ścianach bez okien

oddech grzęźnie w ciemnościach

dusznych od cudzej pamięci

 

hej

nie bój się...

 

czego ci potrzeba?

przestrzeni?

ciepła?

moich rąk?

 

ja cię wysłucham

obiecuję

 

i wtedy pojawia się

malutki niczym krasnoludek

ledwie widoczny wśród wielkich słów

z których żadne

nie jest tym czym powinno

 

kto ci to zrobił?

 

biorę go w dłonie

jak kiedyś pewną nakrapianą żółto gąsienicę

którą przeniosłem z ruchliwego chodnika

na trawę w parku

 

od dziś będę przy tobie

już wiem dla kogo moja krew

będzie płynąć hojnie

zbawiennie

 

 

 



×
×
  • Dodaj nową pozycję...