Razem

[Kapirinia]

Chodź.
Zrobimy coś zupełnie innego.
Zaczniemy lepić garnki z gliny,
Wypalać je w piecu ogniem żywym.
Przyjdą cieplejsze jesienie i zimy.
Znikną nierówności,
Unikniemy rutyny.
Gdy pojawią się nowe szczeliny
Te bardziej nasze - świadome, złotem zalepimy.
Niepowodzeniem ozdobimy życie - i błyszczeć będziemy.


- Kapirinia

[Stary_Kredens]

Daj Boże! Miły wiersz i chciałoby się aby to wszystko się stało ,ale...w podtekście to chyba tylko tęsknota 

Kredens pozdrawia 

[Natuskaa]

Garnki z gliny... i lepienie złotem dla błyszczenia... super pomysł na wiersz.

 

Pozdrawiam :)

[vioara stelelor]

@Kapirinia

Najważniejsze jest chyba w tym tekście to, że zachęca on do podjęcia działań, do zmian, do poruszenia rzeczywistością, która ugrzęzła w marazmie.

A to zawsze już coś oznacza, jakieś energetyczne przewartościowanie, które może przynieść nieoczekiwane efekty.

[Kapirinia]

@vioara stelelor Dziękuję za te słowa. Właśnie o to "przewartościowanie" mi chodziło- o przejście od marzeń do rzemiosła życia. Czasami trzeba najpierw pobrudzić ręce w glinie, żeby poczuć, że ma się na cokolwiek wpływ. Cieszę się, że ta energia do Ciebie dotarła.

@Natuskaa Bardzo miło słyszeć, że ta wizja do Ciebie przemówiła! To połączenie surowej gliny ze szlachetnym złotem wydało mi się najlepszym sposobem na opisanie tego, jak piękne mogą być nasze wspólne "naprawy".

Dziękuję za komentarz i również ciepło pozdrawiam! :)

@Stary_Kredens Kredensie, dziękuję za te słowa! Tęsknota to dobry początek, ale w tym wierszu chciałam zamienić ją w działanie. Nawet jeśli to tylko marzenie, warto zacząć lepić te garnki, choćby po to, by poczuć ciepło ognia. Pozdrawiam serdecznie!