Minab (2)

[MIROSŁAW C.]

 

na porośniętym trawą wzgórzu

w suchym powietrzu

zimno ciągnie z nieba

ubywa sił 

i czasu

 

serce się kraje

chcesz wstać 

nie wstajesz

masz zamknięte oczy

 

i ja 

zamykam swoje

a w czerwonym blasku

pełgają światełka

 

para 

złotych kolczyków

jak odrobina słońca

przy duchowej urodzie

lśni czystym pięknem 

 

tu

gdzie mamy zaszczyt 

 

istnieć 

 

 

 

 

 

 

[Gość vioara stelelor]

@MIROSŁAW C.

Kolejny bardzo wymowny wiersz, pochylający się nad okrucieństwem wojny z niezwykłą czułością, dostrzegający ciche szczegóły, a nie medialny jazgot.

[violetta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[MIROSŁAW C.]

Media. Niezależnych nie ma, stąd jazgot. 

 

Aureole są zaciasne, na głowy zwierzątek, zwanych szumnie  - człowiek. 

Barbarzyństwo to barbarzyństwo . I tak sobie myślę, że włodek ze wschodu, to

przy tych dwóch panach, łobuz z piaskownicy... Oczywiście mam na myśli skalę a nie rozgrzeszenie dla któregokolwiek z nich. 

 

Dziękuję za komentarze,pozdrawiam. 

 

 

[huzarc]

@MIROSŁAW C. wojna, ta najprawdziwsza , ta oblepiająca człowieka jak skóra wszędzie, jest cicha i intymna. Nas karmi się czymś innym niestety o niej. Dobrze, że jeszcze jest poezja, która ma ambicje jednak nazywać ją prawdziwie.

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

Czyste piękno uchwycone w kilku słowach. Ten wiersz ma w sobie jakiś kojący smutek i wielką godność. Bardzo do mnie trafia obraz zamykanych oczu i tej "odrobiny słońca". 

[Nata_Kruk]

@MIROSŁAW C... ta lśniąca para kolczyków..:) i ten.. zaszczyt... miodzio.

[MIROSŁAW C.]

@huzarc @Berenika97 @Nata_Kruk

Dziękuję za Solidarność. 

Pozdrawiam.