Z mieszkania do niemieszkania

[Toyer]

Przygotowałem myśli karton
pełen zabałaganionych wspomnień
to co boli ciężko wyrzucić

jedną malutką duszę w pudełku niosę

za drzwiami nieistnienie
odchodzę
z mieszkania do niemieszkania
na schodach mijam rozpacz

jeszcze tylko ostatnie słowa
dyskusja niedokończona
nie zamieszka już
między nami dwojga
kłótnia i zgoda

pokłócony ze wspomnieniem
sam bez ciebie nie zgadzam się

odchodzę w nieistnienie

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Z tym się akurat zgadzam.

Może dlatego, że to jest zawsze najcenniejsze, w jakiś sposób, najbardziej "twoje". 

[Toyer]

@vioara stelelorMówi się że cierpienie uszlachetnia - ale to nie zawsze jest prawda 

[Berenika97]

@Toyer

 

Można wyprowadzić się z mieszkania, ale nie z relacji - nosimy ją w sobie jak karton, którego nie da się do końca opróżnić.

Koniec jest przejmujący - "pokłócony ze wspomnieniem , sam bez ciebie nie zgadzam się". Nie ma wolności w tym odejściu - tylko samotność pełna sprzeczności.

"Odchodzę w nieistnienie" - nie do nowego życia, ale w pustkę.  

Smutny wiersz.