Cześć i chwała bohaterom!

[Lumen Astralis]

Cześć i chwała bohaterom!

Tym, co niosą jasność światła.

Nie ministrom i premierom,

Im moralność dawno zgasła.

Tym, co darzą pięknym gestem,

Drobnym, wielkim - bez znaczenia,

Nie poddani żadnym testem, 

Spełniają innym marzenia.

 

Cześć i chwała bohaterom!

Tym, co uśmiech wywołują,

Bo to ci są adapterem…

Dobra, którym dysponują.

Emanują transcendencją,

Sensem naszego jestestwa,

Idą z czystą intencją,

Do tak zwanego królestwa.

 

Cześć i chwała bohaterom!

Tym, którzy podają rękę,

Wspaniałych wspomnień autorom,

Mają ode mnie podziękę,

Serdeczną, czystą, życzliwą,

Ci sieją ziarno kwitnące,

Wzruszają mnie dłonią tkliwą,

Błyskają wichry tańczące.

 

Cześć i chwała bohaterom!

Nie zuchom indolencyjnym,

A tym - prawdziwym strażnikom, 

Lśniącym aniołom podniebnym.

Tym, co przywracają wiarę,

W czasie burzliwego sztormu,

Nucić ich czyny, jak mantrę,

Zatrzymujące czas pędu.

 

Cześć i chwała bohaterom!

Wam - duchowym przewodnikom,

Wam - autentycznym zwycięzcom,

Wam - czystej krwi pomocnikom,

Wam - skałom w gęstwinie chaosu,

Niosącym powiew kosmosu…

Chylę czoła ku waszym twierdzom…

Żywym przykładom etosu.

Cześć i chwała bohaterom!

[vioara stelelor]

@Lumen Astralis

Dużo tu wielkich słów.

Trochę przytłaczają one to prawdziwe bohaterstwo, o którym chcesz napisać - może lepiej byłoby je opowiedzieć skromniej, ciszej, ale autentycznie?

Ono nie potrzebuje fanfar, raczej pochylenia się i uszczegółowienia.

 

[Lumen Astralis]

@vioara stelelor Naszła mnie podobna refleksja po pewnym czasie od napisania tekstu, no ale zostało już jak jest :)