Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Lato letnich ludzi

deli s
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

deli s

deli s

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

wiatr z pomocą kątowych przestrzeni
uwalnia się z pętli ludzkiej ulgi

powietrze dokonuje defibrylacji
wszystkiego co umysłowe

to co dostrzegalne
wpada w zamiary milczenia

jedynym doświadczeniem stricto
jest bezkompromisowy ból

cały dramat wymyka się
schematom promieni słonecznych

upalny uśmiech w ostatecznej statystyce
przebije jeszcze wiele tegorocznych tragedii

tabuny anonimów wyruszają
na pochód orzeźwienia
z objawami wskazującymi
na zatracenie latem

2005.07.01

deli s

deli s

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Oskar te "mądre słowa", (które sam również używasz(innych)), nie sądzę, żeby aż tak zakłócały przekaz, iż tekst miałby być trudny do przetrawienia. nie chodzi żeby przepisywać, bo znalazło się tam trudne słowo prawda?(paranoją mi podchodzi) natomiast ciekawią mnie te powtórzenia, może to, które poprawiłem ze słońcem?(form.gramatycz.)dzięki za zainteresowanie tekstem-serio.))d

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gerber
      co Nietzsche wiedział o niczym

      Przez Gerber · Opublikowano

      @Sekrett Tak, dokładnie, Hitler tego filozofa sobie interpretował na swój sposób, tak samo jak Darwina, to trochę jak ktoś by chciał budować mosty znając tylko tabliczkę mnożenia. O ile do budowy mostów takich się nie dopuszcza, to do rządzenia i owszem, jakie są skutki...
    • wiedźma
      przenikanie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Migrena  bardzo imntymy wiersz , piękne, namacalne wręcz wyznanie. Niezwykła wrażliwość- kochać całym sobą. Pozdrawiam serdecznie.
    • Berenika97
      Uczta

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za Baudelaire'a i za tercet , który pięknie  domknął  wiersz. :)    Sedecznie pozdrawiam. :)  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!    "I tyle" -  i aż tyle!  Ten eliksir smakuje różnie, ale racja - mało kto wychodzi z życia bez chociażby łyku. :)    Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Migrena
      przenikanie

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Nika.   Ty zawsze masz dla mnie ciepłe słowa co duszę mi ogrzewają.       dziękuję Ci za te słowa - jakby ktoś delikatnie poprawiał świat za Twoje czytanie które nie ocenia tylko zostaje i za to że jesteś tam  gdzie moje wiersze uczą się oddychać     cieplutkie pozdrowienia Nika:)        
    • APM
      Szczęście

      Przez APM · Opublikowano

      Szczęście   Naukowe rozmowy, siwe głowy, ulatujące motyle i tyle.   Życie na włosku albo żale zapomniane. Między tobą a mną wybieranie, jakieś smutki niechciane przytulam do ust. Prawie umieram, w słowa ubieram.   Rzęsami zamiatam w zakątkach świata. Jeszcze światło płonie jak chorągiewka na wietrze, klaszczą dziecka dłonie. Nad ranem dogania, wieczorem dopada, zawisa i tkwi. Szczęście mi się śni po kres moich dni.   W wąwozie marzeń szum, życzeń i zażaleń tłum jak klej gęstnieje na skroni. Kto mnie goni, łzę uroni? Święci patroni bez zbroi i broni skaczą listków zielenią. Czy los mój odmienią, duszę rozpromienią wiosną i jesienią?   W kozi róg zagoniona, nieszczęście szczęściem pokonam, dokonam, aż skonam. Am En²

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...