Rozalia

[Ernest Guzik]

Nie poznałem ciebie,

lecz widziałem cię na fotografiach.

To po tobie brwi mam ciemne

i z harmonią w dźwięki trafiam.

Wnuk współczesny -

w twoją postać się zanurzam.

Dama tej poezji -

ty, Rozalia - rosa, lilia, róża.

 

Nie wiem, co by było gdyby -

miałabyś w tym roku sto trzy lata.

Może wzięłabyś mnie gdzieś do sadu,

a ja wiersz zaśpiewałbym ci - jak trubadur.

Może dałabyś mi krzyżyk, zdjęcie na pamiątkę

i przyjęłabyś na obiad późnym piątkiem.

 

Nie wiem tego. Ale wiem, że mam po tobie dosyć -

twoje dobro, talent twój i twoje włosy!

 

Nie wiem też, lecz jeśli coś tam jest na górze,

może kiedyś spotkam ciebie - rosę,

lilię,

różę.

 

23 I 2025

[Charismafilos]

@Ernest Guzik piękne! w końcu nie wzięliśmy się znikąd...

[Lenore Grey]

@Ernest Guzik cudny

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uwielbiam ten fragment

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Warto też zauważyć Twój talent do subtelnych rymów

[Ernest Guzik]

@Charismafilos zgadza się. Dziękuję! 

@Lenore Grey dziękuję! Jakość rymów w wierszu ma dla mnie ogromne znaczenie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.