Historia edycji

A Nora: Ale bikini! Kibel Aarona

Ej, z osobna jaja Jan boso zje

I masa łoju. Wie i wujo. Łasa mi

"Kapuśniak i Bigos"   Bigos, smażony w patelni, na kapuśniak patrząc, rzecze: – Żeś pan w garnku jest wysokim, toś wyższy, – panu nie przeczę!   Lecz miejże więcej uwagi w trakcie swego gotowania, by mniej chlapać trochę na mnie, bom już jest nie do poznania.   Tak pryskasz na mnie z wysoka, od godziny ja to znoszę. Zachowaj trochę kultury, ostrożniejszy bądź, cię proszę!   Kapuśniak z góry spogląda, bulgotaniem odpowiada: – Nie najgorzej pan wygląda, jak na tak niskiego dziada.   Bigos się aż zagotował, choć miał się spokojnie smażyć. – Żeś ty pomyjo! – zawołał. – Przestań mnie złością swą parzyć!   – Bulgotem odrzekł kapuśniak: – Sam ty przecież się zgodziłeś – kucharza nie powstrzymałeś, w patelnię chętnie wskoczyłeś.   Bigos zaskwarczał smażeniem, spod pokrywki zerknął w górę, jak lew ze srogim spojrzeniem, był gotów na awanturę.   Wtem kucharz przerwał ich sprzeczkę, zmniejszył im ogień palników i już za małą chwileczkę ucichły złości kłótników.   Kapuśniak łyżką zamieszał, liznął bigosu smacznego,  dwa dania różne zgotował, z warzywa tego samego.   Najczęściej chętnie się kłócą, i w swej pysze są uparci, gradem się wyzwisk obrzucą – ci, którzy siebie są warci.   Leszek Piotr Laskowski

Jaj i bzy! Tyły ty zbijaj