Teodycei

[wierszyki]

Być tu kobietą…

 

Czy w leju od bomb

stać się koszerną

mgławicą mleczną?

 

 

Doczekać chwili…

 

Skurczy się pamięć

jak u Przybosia

cień taterniczki…

 

 

Dać się przecierać…

 

Odarłszy z kołder —

w stu sześćdziesiątym

spoczywać grobie?

 

 

Patrzeć w hidżabie na świat spokojnie.

Być jak Iwana

Karamazow — niebożę*…

 

…

 

 

Żadna harmonii nie jest niezbędna.

Harmonia sobie wybierze cacko.

Dla Boga nic w proch za wszelką cenę.

Człowiek zetrze zło, pomści łzę każdą.

 

Zatem wśród światów

 

ten równoległy nam przeznaczony, gdzie od wyboru

ciągle coś znaczy, możesz odwrócić dla spraw zły obieg.

A w każdym świecie jeden prawdziwy

niby żeś bogiem i pośród ludzi

przepaść, bo każdy przeżywa sobie*.

 

 

 

 

 

* (Nie, Boże)

*(Odpuszcza Tobie)

 

 

Edytowane 35 minut temu przez wierszyki
. (wyświetl historię edycji)