Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

    ×


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Latarnik 3

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stracony   Pytania bez odpowiedzi, które same w sobie są odpowiedzią. To, że pytamy "kim jestem?", już dowodzi, że nie wiemy - i może właśnie to niewiedza jest naszą najbardziej ludzką cechą. "Żadna droga nie była moja" - może dlatego, że szukamy swojej drogi, zamiast zrozumieć, że jesteśmy drogą samą w sobie?  Pozdrawiam. :)
    • Berenika97
      Portret dziewczyny

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lenore Grey   Czytam to jak obraz Chagalla - rzeczy unoszą się, przemieniają, nie trzymają się logiki. Pokrzywa staje się klejnotem, oczy wysyłają ptaki. "Ja mówię" - i świat się zmienia. Słowo jako akt kreacji. Magia języka.
    • Berenika97
      Nowa nadzieja

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Myszolak   To jest wiersz naszych czasów - miłość zaczyna się nie na balkonie, nie w kawiarni, ale przy paczkomacie. "Oczy otworzyła się skrytka" - jakby technologia mrugała do nas. Czytam to jako miniaturę o przejściu. Nowe spojrzenie ("oczy niebieskie, ale inne") wymazuje stare. "Złapałam się za głowę" - moment zdumienia- jak szybko można przestawić serce? Karton wyrzucony, stary ty wyrzucony. "To nie koniec świata" - ale czyj? Tamtego? Tego nowego? :)
    • huzarc
      Wiosenny smak kawy

      Przez huzarc · Opublikowano

      Wiosna - to się nie zmienia Zielony świergot Na nagiej ziemi Oddychającej jak jej nastoletnia pierś W białej sukience Na fotografii   Nic się nie zmienia   Alarm przeciwlotniczy   Rakiety rysują tory historii Spada deszcz ognia Na złote kopuły   Ptaki rajskie wracają Do wzgardzonego gniazda Z patyków i przaśnego tlenu   Drony zataczają koło Nad cmentarzami   Gdzieś przełamanie   Gdzieś zastój   Na mapie   Gdzieś wiosna   Zmienia smak kawy  
    • Alicja_Wysocka
      Połączenie

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @vioara stelelor „Chcę być dla ciebie czystą łagodnością” To deklaracja. Nie opisuje siebie takim, jaki peel – tylko takim, jakim chciałby być. I to jest bardzo ludzkie. Burza jest gwałtowna, niemal erotyczna w obrazie „zrywania sukni”. Jakby mówi: nie chcę być tym, co rani i przeraża. Tutaj już brzmi jak spowiedź człowieka, który wie, że bywa gwałtowny emocjonalnie.   Moja droga, wiesz co? Poeci prawie zawsze tak robią. Piszą nie o tym, jacy są. Piszą o tym, kim próbują się stać. Jeśli to prawda, to ja Ci życzę, żeby peel z wiersza - stał się takim, a nie tylko chciał. Serdeczności :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...