kominiarz i chmurka

[Wiechu J. K.]

kominiarz i chmurka 

 

kominiarz przez przypadek
białej chmurki dotknął 
i rzecz dziwna się stała 
chmurka dotykiem zaskoczona
w czarną się przemieniła 
a zaraz potem duża ulewa 
wszystkie dachy pokryła 

 

 

Wierszyk napisałem z inspiracji @iwonaroma :)

[Charismafilos]

@Wiechu J. K. te męski brudne łapska to zawsze się rwą do białej miękkości ;)

[iwonaroma]

@Wiechu J. K. :))

Ładnie:)

 

 

[Berenika97]

@Wiechu J. K.

 

To wiersz-bajka w najczystszej postaci. Kominiarz, symbol sadzy i czerni, dotyka przypadkiem białej chmurki - symbolu czystości - i natychmiast ją kala. Chmurka "zaskoczona dotykiem" ciemnieje, jakby wstyd ją ogarnął, a potem płacze ulewą nad własną przemianą. Prosta historia o tym, że każdy dotyk coś zmienia, że czarny zawsze zostawi ślad na białym, że niewinność raz dotknięta już nigdy nie będzie taka sama. A może to też o tym, że kominiarz - choćby nie wiem jak próbował - zawsze zostanie czarny od sadzy? Urocza w formie, głębsza w podtekście.