Nostalgia

[Myszolak]

Bezchmurne niebo

 

 

przypomina o dniach

z rodzicami nad morzem. 

 

 

A w tych dniach 

 

 

wcale nie było dobrze. 

 

 

Deski i piasek

między palcami. 

 

 

Głos mamy.

 

 

I zawsze to dziwne coś więcej.

 

 

Jak wyglądała pierwsza wiosna?

 

 

Ta, która nie była następstwem poprzedniej…

[Nata_Kruk]

... dlaczego aż tak porwałaś treść.?

[Myszolak]

@Nata_Kruk jakoś ta jedna przerwa wydała mi się za za szybka, a tak powolnie mi się pisało

Edytowane 5 Marca przez Myszolak (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Myszolak

 

Bezchmurne niebo powinno wywoływać dobre wspomnienia, a tu -"wcale nie było dobrze". Pamięć działa w dziwny sposób - piasek między palcami, głos mamy, deski - szczegóły są ostre, ale emocje niejednoznaczne. To "dziwne coś więcej" - rozumiem. Czasem najjaśniejsze dni niosą najtrudniejsze uczucia.

A to pytanie na końcu ("Jak wyglądała pierwsza wiosna? Ta, która nie była następstwem poprzedniej...") - to o pragnieniu resetu? Wiosny, która nie jest obciążona wszystkimi poprzednimi? Piękne i smutne jednocześnie.

[Myszolak]

@Berenika97 Tak, rozgryzłaś to :)

Napisałam ten wiersz bo zawsze jakieś dziwne uczucia wywołuje we mnie wiosna... jest taka nostalgiczna, przywołuje wspomnienia, z poprzednich lat czy z dzieciństwa, jest takim wyzwalaczem. Nie wiem, czemu akurat wtedy. "Czasem najjaśniejsze dni niosą najtrudniejsze uczucia" - może właśnie to to. I dobrego słowa użyłaś "obciążenie", to właśnie miałam na myśli, że to nie jest taka miła nostalgia, jest w niej coś ciężkiego, może jakaś świadomość, że chwile mijają... bezpowrotnie... Dziękuję :)

[Berenika97]

@Myszolak

 

To piękne i smutne jednocześnie - że akurat piękno wiosny wywołuje ten ciężar. Może to właśnie kontrast? Świeżość i jasność jako tło dla świadomości.  Pozdrawiam.