Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czas nie płynie jednakowo.
W duszy śpiewa, w głowie gra.
Każdy inną ma melodię,
Zagłuszają dźwięki tła.

Chciałabym tym jednym słowem,
Móc otworzyć szczęściu drzwi,
Gdzieś zapisać na tych kartach,
Melodyjnych wspomnień szyfr.

Tak by móc do niego wrócić,
Nie szukając w próżno słów,
Szybko sprawdzić, gdzie niedosyt,
W swojej ciszy stanąć znów.

Gdzieś zapisać jak to było,
W każdym słowie słyszeć dźwięk.
Co zrobiłam, że zmieniłam
Czasu pogoń w myśli śpiew.

- Kapirinia

Opublikowano

@KapiriniaWydaje mi się, że w tym wierszu zawarta jest cała kwintesencja problemu męczącego wielu ludzi tworzących sztukę - jak znaleźć właściwy środek wyrazu dla swoich przemyśleń, emocji, odczuć.

Właściwą melodię, słowo, obraz, barwę, kształt.

Bo tak naprawdę utrwalanie rzeczy ulotnych wymaga dużej precyzji, intuicji, odwagi i panowania nad materią artystyczną (język, muzyka, itp.). Poszukujemy tego właściwego modus operandi bardzo długo, w kolejnych próbach, w kolejnych utworach - i chyba o to chodzi, o tę pogoń za największą trafnością. 

Gdyby każdy twórca od razu osiągnął cel i stworzył dzieło życia w pierwszej odsłonie - nikt nie miałby żadnego dorobku, tylko jedno arcydzieło i koniec.

Nudno by było.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...