***

[MIROSŁAW C.]

 

zaprawdę powiadam wam 
ci którzy odeszli
znów płaczą na rękach matki

 

zanim zrozumiem
dziękuję 

 

za ciężki sen na jawie
zaplanowany przypadek

 

w dębowym cieniu 
zapętlam szum wiatru 
i czuję dotyk pełen miłości 

 

i subtelności 

 

taniec wodnych duchów 
we mgle

 

nieskończoności 

 

 

[hollow man]

@MIROSŁAW C.

W trakcie wiersza następuje zwrot w jasnym kierunku. Trochę bajecznie, trochę mistycznie.

[Annie]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Reinkarnacja?

To jest ładne.

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

To piękny wiersz – mistyczny, z wyraźnym poczuciem granicy między światami.

Szczególnie uderza ten paradoks w centrum- „zaplanowany przypadek" – jakby los był jednocześnie ślepy i celowy. I to „zanim zrozumiem dziękuję" – wdzięczność wyprzedzająca pojęcie, co jest gestem bardzo dojrzałym duchowo.

Dębowy cień jako miejsce zapętlenia, spirala zamiast linii – to świat, w którym czas się nie kończy, tylko nawraca.

[MIROSŁAW C.]

@hollow man

...zwrot w jasnym kierunku...

Czyli docelowym  :)

 

Dziękuję. 

[MIROSŁAW C.]

@Annie

"Reinkarnacja?"

Lub po prostu, podróż. 

 

Dziękuję. 

@Berenika97

Wiersz rozłożony

na czynniki pierwsze...

 

Dziękuję. 

[Nata_Kruk]

Mirek.. chciałam coś wyróżnic, ale nie... dobry wiersz, 'po całości'.

[MIROSŁAW C.]

@Nata_Kruk

Po całości, 

dziękuję i pozdrawiam  :)

[huzarc]

@MIROSŁAW C. Poezja przejścia.