Cóż mnie obchodzi, w snach i niemocy wiosennej,
Że moje pieśni wcale mnie nie oddają?
One są zapachem, a ja krzesiwem i ogniem,
Ja jestem odpowiedzią, one tylko wołają.
Lecz cóż mnie obchodzi, skoro miłość skończy się wkrótce,
Niech mówi moje serce, a umysł z boku stanie,
Bo umysł jest dumny i silny dość, by milczeć,
To moje serce moje pieśni tworzy, ja nie.
I Sara:
What do I care, in the dreams and the languor of spring,
That my songs do not show me at all?
For they are a fragrance, and I am a flint and a fire,
I am an answer, they are only a call.
But what do I care, for love will be over so soon,
Let my heart have its say and my mind stand idly by,
For my mind is proud and strong enough to be silent,
It is my heart that makes my songs, not I.
