Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Mam zaklęcie: Olewam to - taka reakcja organizmu

Tak jest, tak odcinam się szybko od głupców

Szybciutko czuję ich, zanim o nich wiem

Krzyczy mi głowa, ostrzegając przed trądem

Nieczysty! Nieczysty! Nieczysty!

 

myślą w innych kategoriach, nie znają jak plami zła myśl

nieodpowiedzialnie używają słowa, znaczenie wodząc 

na pokuszenie, na stracenie i trąd z tego, trąd jest z nich

 

bawią się w znawców dobrego z natury

nic to, niczego takiego Sekstus nie zobaczył

bawią się w znawców złego z natury

to też ułuda i mgły, ulicznych grajków 

kłamców poetów, etyków-trądu świat

Edytowane przez Magdalena (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Magdalena

Może w nawiązaniu: Jerofiejew twierdził, że przeczytał wszystko co wpadło mu w ręce na temat etyki po to tylko, aby dobrze wiedzieć, kiedy czyni źle. To taka postawa: Wiem czym jest dobro, lecz nie jestem zdolny nim żyć. I chyba taką bym preferował jeśli alternatywą jest przekonanie, że ma się mandat do ścigania zła.

Opublikowano

Metoda jest dobra - olewanie zła. Trzeba je tylko (!) rozpoznać... Gdyby to było takie proste już zła nie byłoby na świecie:)

Pozostaje nam plewienie swoich własnych małych ogródków, zważając co chwast a co nie ...

 

Opublikowano

@iwonaroma nie ma osobnego od nas zła,  idealiści kłamią, nie ma dla mnie osobnych bytów jak zło i dobro, jesteśmy my z krwi i kości, zostawiam Cię z tym skoro tak zabrnełaś daleko w rozmowę ze mną, Pozdrawiam Cię serdecznie 

 

Nie ma co czekać na głupców chyba że to rodzina to trzeba, bo trzeba kogoś kochać ale resztę olać

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nigdy nie pokona ciemność światła kłamstwo prawdy płacz uśmiechu   Zdrada miłości samotność czegoś co zwie się dom niewola wolności   Głupota mędrca zła wola dobra niewiara wiary hałas ciszy   I co najważniejsze nicość życia nie pokona bo jest zbyt ważne
    • „Szanujmy się”   Ruski zęby szczerzy, choć boi się sam siebie, Ukrainiec, po kawałku, widzi się już w niebie. Niemiec swoją dyscypliną tkwi w kompleksie wyższości, Włoch — to śpiew i wino, w życiowej próżności.   Francuz opór stawia, wciąż na barykadzie, Hiszpan, leń, na plaży w słońcu wciąż się kładzie. Anglik gardzi byciem w Europy nacjach, z Irlandią w niezgodzie i w przeciwnych racjach.   Węgier, choć malutki, wielkim się uważa, Polak wciąż na wszystkich o coś się obraża. Portugalczyk z Czechem prawie się nie znają, to i źle o sobie nie opowiadają.   Kraje Skandynawii, jakby z innych światów, za Bałtykiem żyją, z dala Euro-bratów. Belgowie z Duńczykami Holendrów nie lubią, bo przez zapach tulipanów w kierunkach się gubią.   Cygańskie plemiona, Rumun z Bułgarem, żyją duchem lenia, z wakacyjnym czarem. Austriak Chorwatowi przygrarza paluchem, by się nie pchał do niego ze swym pustym brzuchem.   Wszyscyśmy ludnością Europy wielkiej, gdzie różnice kultur oraz wierzeń wszelkich, gdzie miłości piękno winno zapanować — trzeba tylko trochę bardziej się szanować!   Leszek Piotr Laskowski
    • @Kwiatuszek   Bardzo ciekawie napisałaś. Metafora drogi zamiast ścieżki - to rozróżnienie samo w sobie niesie ciężar doświadczenia. Podoba mi się też kontrast między "ześlizgiwaniem się" a "wspinaniem" - oddaje naturalną nieliniowość duchowego rozwoju. Pozdrawiam
    • @karenka    Czytając te wersy, można dosłownie przenieść się do tamtych dni - poczuć zapach lawendy, zobaczyć łany zbóż i maki. Piękny i niezwykle wzruszający wiersz. Bije z niego ogromna miłość i tęsknota, którą ubrałaś w tak czułe słowa.
    • @aniat.   Bardzo zmysłowy,  subtelny wiersz - podoba mi się ta cisza budowana dźwiękami (cmokanie jeziora, trzepot ważki). Czuć w nim chwilę zatrzymaną w kadrze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...