Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Te dni, które jak serca
nieruchome w pierś gniotą,
są tylko nocą i tęsknotą,
i ziemią, która uśmierca.

 

Te sny, które na skroni
ciążą jak zakrzepy krwi,
to cierń wkłuty w powieki,
ból zdjętych z krzyża dłoni.

 

A my z prochów urodzeni
na kilka oddechów, na sen,
na kilka nocy, na dzień,
na profil cmentarnych kamieni.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...