aktualia

[lavlla nisu]

 

 

kładł ciszę na każdym zwątpieniu

wokół było pusto

myśli mokre i matowe

przygniatał do przeszłości

codziennie

 

słowo na słowie

kłamstwo na kłamstwie

były ogromne

ciężkie

 

urosły w nim

rafy tęsknoty pożerające

światło

 

 

 

Edytowane 28 Lutego przez lavlla nisu (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@lavlla nisu

 

Wiersz jest bardzo gęsty. Udało Ci się uniknąć patosu, mimo że temat „tęsknoty” i „muru” jest w poezji eksploatowany do granic możliwości.

Najbardziej podobają mi się  "myśli mokre i matowe". To świetne zestawienie. „Mokre” kojarzy się z czymś ciężkim, nasiąkniętym (jak gąbka lub ziemia), a „matowe” z brakiem blasku, zgaszeniem. To świetnie oddaje stan depresyjny lub głęboką apatię, gdzie nawet myślenie staje się wysiłkiem fizycznym.

 

[lavlla nisu]

@Berenika97 Bardzo dziękuję za tyle ważnych słów. ,,Mur" można chyba zastąpić innym określeniem. Można po prostu, zwyczajnie nazwać to, co powoduje narastający dystans wobec innych ludzi. Pomyślę. Dziękuję i pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

@lavlla nisu... ładny, stonowany wiersz o.. braku.

[lavlla nisu]

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję. Pozdrawiam :)