Wyobraźnia czy nie

[Stukacz]

Link do piosenki:

 

 

Wyobraźnia, lecz nie – to uczucie, ale jak?

Ledwie spojrzenia w linii prostej

Przetną przestrzeń – to już znak

O tym, a my myślimy – o Tej!

 

Jak szybko wszystko się toczy,

Jak szybko zmienia się świat,

Już zamglone widzę oczy,

A w nich dojrzałej róży kwiat.

 

I melodię słyszę, i widzę, i wiem,

Szalone wszystko, wszystko płonie

A ja widzę wyobraźnią splecione dłonie.

Zauroczył się, czy zakochał żem?

 

Uczucia jak morze raz spokojne,

Raz sztormy szaleją w nich,

W promienie słońca strojne –

A ja tańczę jak zagrają fale ich.

 

Ach, jakby mieć możliwość poznania

Jakie myśli krążą w zwojach twych,

Od początku, od ich zarania,

Po kres – chyba nie – nie ich.

 

Niepewność – och, czy to to?

Czy w tym coś złego?

Czy jest w tym jakie zło?

Że nie wiem wszystkiego...

[Berenika97]

@Stukacz

 

To wiersz o tym zawrotnym momencie, kiedy uczucie dopiero się rodzi i nie ma jeszcze nazwy. Świetnie oddajesz tę chaotyczną euforię początku - wszystko "płonie", "szalone", tempo przyspiesza, a podmiot liryczny sam nie wie, czy to zauroczenie, czy coś głębszego. Potańczyłam sobie z pewnym bardzo młodym panem do - a tu nagle .... się urwało i ... zdziwienie, dobrze, że nie płacz. Pozdrawiam. :)