chleba naszego powszedniego

[Gosława]

w izbie ciepło bucha od pieca
żar iskrząco piękny
żywym ogniem trawi dreweczka
już tam na ławie gotowa dzieża
jeszcze ślad pioruna w wyszczerbionej podstawie pozostał
będzie chleb jak złoto

spiesz się Anuś co by nie przerosło
ciasto oklepuj i szrubuj pomietłem
aż słoma przywrze do gliny
pachnącymi drożdżami dłońmi
osłaniaj przed złym okiem

a wsadźże dzieweczko w żar wielki
ten wychopień okrągły i szczery
patrz jak skóra spękana od ciepła wzbudza w dzieciach troszeczkę nadziei

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Gosława (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@Gosława to był kunszt i wirtuozeria niskobudżetowa!!! ahhh szacun!

a mi teraz zakwas fochy robi... z alkoholu przeniósł się na jogurt...

[Gosława]

@Charismafilos zapach drożdży uwielbiam i pieczonych kartofli 

A jak wiadomo po połączeniu tych dwóch składników wychodzi bimber 

O Jezu aż mną wzdrygnęło 

Takie toto na myszach pędzone

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@Gosława haha

nie sądzę jednak, żeby wspominana Anuś - drożdży piekarskich używała... choć kto wie, który to rok i jak tradycja ;)

 

[violetta]

@Gosława taki chrupiący bochen chlebka lubię skórki mu powyrywać :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - 

patrz jak skóra spękana od ciepła wzbudza w dzieciach troszeczkę nadziei - 

pięknie to brzmi - cały wiersz na tak - 

                                                                    Pzdr.uśmiechem.

[Gosława]

@Charismafilos @Charismafilos moja Anna to śmiga jak "szczała" po tych epokach 

Kto Ją tam wie gdzie tym razem zawędrowała

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@violetta Viola Ty mi już nic dziewczyno o jedzeniu nie mów jestem dziś normalnie po kokardę obrzarta

@Waldemar_Talar_Talar bardzo dziękuję miło że Ci się podoba

Odwzajemniam uśmiech