Zryw (tytułowy paczwork 5)

[Nata_Kruk]

 

                         Z r y w          5

 

Koło_sen_ka ? Historio... jaka z ciebie pewnica, 
prędzej wierzchosława, bo środa i czwartek mają 
inne spojrzenie na... nie_dzie_lę... są niczym śnienie 
między wersami, czegoś początek, jakiś koniec. 

 

O_mim - milcząca figura, a tak wiele mówił gestami.
Tętni_ak, niczym zegar - jesiennik zapisał stratę, brak.
Pod_uszka  tęskni za  jego s_pokojem, a szufla_da,
trzymał w niej sznury, tak na wszelki wypadek.
 
G_dyby_ś - do ciebie NoCun - zabrał go na spcer, 
gdzie wodo_spady, można by obmyć jego nie_moc 
i leśne dylematy, a dzisiaj, na nic rozmarzona jesień, 
na strunach rdzy już nie ma Bacha i nie będzie.

 

Tak przy okazji, po_ród cioci Klary, to tylko małe
za_cięcie, 
brzdąc dał jej pewność, że naprawdę widzi kolory.     

 

 

 

 luty, 2026

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

tu nie wystarczy prosty klucz polifonetyczny dwudziesto znakowy przełożony na bustrofedon z  niskimi przerwami.

 

tu trzeba czegoś więcej.

rozczytuję go tak:

to wiersz o próbie zrozumienia samobójstwa lub nagłej śmierci kogoś bliskiego .
analizujesz przedmioty, które po nim zostały (szuflada, poduszka) i żałujesz,  że nie udało się tej osoby uratować.

refleksja nad przemijaniem ?

czy dobrze zrozumiałem ?
nie wiem.