Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   w samej rzeczy - rzecz ma się tak właśnie gdy rzeczowość zgaśnie rzecz zaczyna przeczyć
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oprócz zrozumienia, wylistowałem to jeszcze jako atut. Dla mnie, jako odbiorcy, są miejsca w których działa to naturalistycznie i zgodnie z intencją, są miejsca w których nie obraz, a bliskie powtórzenie tych samych słów nie działają już tak mocno - warsztatowo, nie poetycko.   Nie zrozumiałem natomiast powodu uszczypliwego tonu Twojego komentarza, myślałem, że jesteśmy na forum którego elementem jest dzielenie się przemyśleniami, refleksjami i konstruktywną krytyką - która nie kończy się odreferowaniem recenzenta do innych utworów. Ale z uwagi na Majówkowe przesilenie, w ramach kredytu zaufania, spiszę to na karb swojej nadinterpretacji Twojego komentarza, bo przecież nikt tu nie ma złych intencji, nie? 
    • @wiedźma   Piękny wiersz! Najbardziej poruszył mnie fragment o "starych wersjach siebie", które chowamy w sercu. Czuć w tym wierszu ból, ale też jakąś oczyszczającą siłę. Ta burza była chyba potrzebna, żeby poczuć pod stopami coś "nowego". Gratuluję wrażliwości.  
    • @Na liniach czasu   Ktoś posmarował chleb miodem - i z tego zrobił coś tak pięknego, jak „łąka złocista na kromce chleba" . Mały gest, a czuć w tym tyle czułości.
    • @Poet Ka   Bardzo przyjemnie się to czyta, wiersz ma świetny, taki trochę bajkowo-sielski klimat! Od razu widać, że lubisz bawić się językiem - uśmiech sam ciśnie się na usta już na samym początku. Świetnie i z pomysłem ograłaś te potoczne nazwy aksamitek (te ogrodowe "byczki" i "turki"), a zestawienie ich z bemolami na grządkach to po prostu super gra słów. Poza tym strasznie podoba mi się to, jak malujesz kolorami. "Szafirki pijane atramentem" to chyba mój ulubiony fragment (genialne, bardzo trafne określenie!), zaraz obok "żukowej zieleni" liści i ptaków nazwanych po prostu "gulgotami".   Z takich fajnych, bystrych żonglerek słownych płynnie przechodzisz w bardzo ciepły, nostalgiczny obrazek - ze starowinką, dymnymi łąkami i zupą nad ogniskiem. Zbudowałaś z tego naprawdę piękny, plastyczny świat. Taki podmiejski anturaż, w którym aż chce się na chwilę zatrzymać.  Cudo! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...