Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Poburzyły się przestrzenie,
pejzaż upadł, potem wstał,
niebo powleczone ziemią,
chmury rozdymione w miał.

 

Gwiazdy cięte widnokręgiem
siąkły jak rtęć w ziemię,
haftowany srebrem wieniec
oplótł stopy, dłonie, ciemię.

 

I we włosach usechł wiatr,
morza jak otwarte oczy stały,
w katakumbę dojrzał czas
i białe kalie dojrzały.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...