reszta

[hollow man]

mam życiorys spisany na kolanie
popruty profil z facebooka
mechanizm iluzji i zaprzeczeń
opancerzony wokół dendrytów
mam gumę turbo
i młodość za sobą

 

schowałem niewypowiedziane

w równaniach bez reszty
drobne nieścisłości
zostaną zaliczone w błąd pomiaru

 

czarne poranki gdy nic nie trzeba chcieć

podmiot nie jest dany
podmiot stwarza się

 

patrzy na mnie kriszna w kołysce
w całej osobie liczby pojedynczej

tuż przed podziałem
przed brakiem
zanim rachunek zdań
nazwie pierwszą rzecz

 

 

Edytowane 11 godzin temu przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Magdalena]

Tak, myślę że ostatnia zwrotka jest do rozpędzenia się 

Pozdrawiam 

[hollow man]

@Magdalena

Chyba jednak lepiej cztery miniaturki i nie próbować kleić, bo tu wtedy dziwne energie zaczynają krążyć i spójność jest trudno uzyskać.

[Charismafilos]

@hollow man bracie! dobre inżynierskie wtręty'ś pan uczynił! ale co tam w duszy człeka gra... nawet on sam nie wie.

[hollow man]

@Charismafilos

Zaprawdę, Bracie, mądrze prawisz.

[Charismafilos]

@hollow man z dedykacją!

 

 

[Magdalena]

@hollow man Twoja wola

[Berenika97]

@hollow man

 

"Guma turbo i młodość za sobą" - jednym zdaniem cały bilans przeminięcia.

Uderza mnie ta próba schowania się - za Facebookiem, za równaniami, za precyzją matematyczną. Jakbyś szukał schronienia przed koniecznością bycia sobą.

Ale potem przychodzi ta prawda - podmiot się stwarza, nie jest z góry dany. I ten obraz Kriszny przed podziałem - moment czystego istnienia, zanim słowa wszystko skomplikują.

Wiersz o ucieczce i o niemożności ucieczki jednocześnie.

[hollow man]

@Berenika97

Dzięki, Bereniko. To trochę eksperyment był - taki patchwork z różnych fragmentów. Ale powiedziałaś o czymś, co mnie dręczy na różnych poziomach, a co można sprowadzić do apelu o ograniczenie pseudometafizyki i móżdżenia.