Dostojeństwo i siła

[Leszek]

Spotkałem kiedyś jastrzębie pod chmurą,
leciały dumnie rozłożywszy skrzydła.
W targanych wiatrem, lśniących słońcem piórach,
wraz z dostojeństwem drzemała w nich siła.

Ślepia mierzyły uważnie mnie wzrokiem,
dziób zakrzywiony gotów był rwać ciało.
Wbić się atakiem w zwierzę wielkookie,
na śmierć i życie pójść w walce na całość.

Prądem ciepłego powietrza wzniesionym,
w kręgu tajemnym od ziemi wysoko,
ptakom błyszczały ostre, mocne szpony.
Na pożegnanie posłałem im pokłon.

[kall]

wiesz, co najbardziej mi się spodobało w twoim utworze? to, że nie przedstawiłeś wprost żadnych uczuć. wiersz jest wolny od ładunków emocjonalnych, opisuje sytuacje. pachnie pawlikowską-jasnorzewską z niektórych jej dzieł. to się chwali ;)

pozdrawiam
kalina

[Ona_Kot]

brawo, powiedz tylko jak spotkać jastrzębia pod chmurą :/

pozdrawiam

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

latając na szybowcach często je i np myszołowy spotykam

[Agata]

utwór wzbudza zainteresowanie,robi też wrażenie twoja umiejętnośc opisu danej sytuacji;poza tym najbardziej przejmująca jest apoteoza natury

[Wiktor Desiczewski]

no takie klimaty też lubię :) wiersz moze nie niesie jakiś tam przesłań czy cuś, ale jest pięknie napisany... a ładnie zlepione słowa potrafią wiele heh
jestem na tak

pzdr
wiktor

[Espena_Sway]

Cóż ja mam Ci Lesiu jeszcze napisać? Zgadzam się całkowicie z Julią, wiersz jest naprawdę niesamowity, forma intersująca. Wydaje mi się, iż jest on dla Ciebie bardzo osobisty, jakbym czuła tę bliskość :-). Duży + !!!
Pozdrawiam serdecznie Espena Sway

[Leszek]

Jesteście bardzo mili. Jeszcze niedawno obawiałem się wstawiać tutaj wiersze, widzę jednak, że niepotrzebnie, bo jeśli coś Wam nie gra to mówicie o tym, lecz jeśli się podoba to także o tym mówicie. Dziękuję. Do niedawna nie potrafiłem napisać nic co by chociaż trochę przybliżało piękno latania. Dziś już próbuję. :)

[Jadwiga Janota]

Jest pan bardzo skromny Leszku. Nie znam zasad pisania, nie potrafię oceniać formy, rymów.Myślę, że treść oddaje to, co w NAS najpiękniejsze.

[Jadwiga Janota]

Już wiem Leszku, dlaczego podoba mi sie Twoja poezja. Nie leciałam nigdy samolotem, a szybowce przerażają swoim ogromem, pięknem. Marzę natomiast o locie balonem. Zaczęłam się troszke tym interesować. W Twoich wierszach przebija piękno tego, czego nie widzi zwykły śmiertelnik. Pozdrawiam. JJ