Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Charismafilos może to być modlitwa, tyle że nie chodzi tu o Boga. A raczej o psychologiczną kompetencję, taką są i pozostałe: wiara, nadzieja, miłość. To na rozum nie klei. Tu trzeba co innego. 

 

@huzarc masło maślane. Ale jedni rozwiązują krzyżówki a inni piszą rymowanki. To trochę ten poziom.

 

Dzięki drodzy za obecność. Przyjmuję porady w sprawie wiary, no to dla mnie trudny temat. bb

 

Opublikowano (edytowane)

@beta_b jestem daleki, aby Ci cokolwiek sugerować, mogę jedynie podzielić się swoim... życiem, ale też nie na siłę.

Ale popatrz jak mocno bywa w nas zaszyty stereotyp? Modlitwa - to do Boga. Według mnie nigdy nie chodzi o Boga... i zawsze o Boga chodzi. Wielce szanuję Twój stan duszy/serce/umysłu - dla mnie z boku, jest piękny, szczery, prawdziwy. A to podstawy chyba każdej relacji. Myślę, ale to też moje tylko - że jesteś bliżej wiary(Boga) niż Tobie samej się wydaje, a pewnie i bliżej niż mistrzowie modlitwy i duchowi guru!

Nieustająco - odwagi! Dobrą drogą podążasz :)

Edytowane przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Fajny wiersz, a temat trudny i wielu, może wszyscy z nim się zmagają. Wiara pomaga przejść przez życie, znaleźć sens i przygotować się do odejścia. Zacytuję: Pewność zyskać - jak to zrobić?

Wydaje mi się, że wiara i pewność są z innej przestrzeni, bo skoro pewność, to po co wiara. Poza tym pewność dotyczy tego, co było, a wiara, tego, co będzie, a tu pewności nie ma, jedynie przewidywania, forecasty z określonym prawdopodobieństwem.

Pozdrowionka. 

Opublikowano

@violetta mnie akurat interesują pytanie. Te niewygodne są najlepsze. Ale każdy ma prawo dbać o swój komfort i drogę. Ściskam Violu. Bb

@Marek.zak1 wiara w przyszłość, siebie, w innych. Zaufanie. 

Skąd ludzie biorą pewność siebie?

Skąd się biorą ludzie pewni siebie?

 

Pewni - mają łatwiej. Kto postawi na niepewnego? Kto zaufa rozchwianiu? Wiara, nadzieja, miłość - to oddanie się światu, na pożarcie. Lepsza najogrsza wersja, żeby się nie rozczarować. Ale najgorsza wersja to słaba trampolina. Ot, takie rozkminy, gdy śnieg topnieje...

A pojechałabym po naszych lasach na rowerze. Może to lepsze, niż czcze dywagacje ;) ściskam, bb

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Połączyłeś w tej części brutalny naturalizm z głęboką psychologiczną traumą.   Akcja dzieje się w namiocie. Fenicjanka jest najpewniej markietanką a spotkanie to transakcja.   W wierszu wyczuwa się fizjologię i zmysłowość. Kobieta pachnie "potem i żywicą". To zapach ciężkiej pracy, podróży, ale paradoksalnie dla narratora staje się wspomnieniem dzieciństwa.   "Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie" - niesamowicie oryginalne. To spotkanie to nie tylko akt fizyczny, to również seans terapeutyczny - ucieczka od koszmaru wojny. Fenicjanka "uczy go znikać". Narkotyk odcina go od bólu tu i teraz, ale przynosi gorzkie wizje. Wraca trauma wojenna - wizja brata idącego przez ogień. Narrator żyje, jego brat zginął- czuje ogromne poczucie winy -   aż pęka - płacze.     Ostatnia strofa to brutalny powrót do rzeczywistości - Fenicjanki już nie ma, katharsis dobiegło końca, została moneta, która uświadamia, że wszystko odbyło się w ramach płatnej usługi. Potęguje to poczucie samotności.   Piękny wiersz!    Płaczem burzyłem płócienne ściany, obudzony o świcie w objęciach pustki, z opłaconą winą ocalałego.        
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ja czytając ten tekst początkowo  miałam wrażenie że jest prowadzona przez komunikator z włączoną kamerą.  Moją uwagę zwróciły liczby 0906 , sama liczba 906 jest liczbą anielską. Ma ona takie duchowe przesłanie, które oznacza konieczność balansu między pracą a życiem rodzinnym.  Rozmówca nie spędził świąt z Karolinką, ponieważ pytał co jadła.Pytania są zdawkowe i odpowiedzi takie same . Przydałby się jakiś dalszy trop, haha . Pozdrawiam.     
    • Tu gani gazela, fale zagina - gut.    
    • @egzegeta To ja dziękuję za zainteresowanie i komentarz. Miłego wieczoru.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @onasama   Podoba mi się treść. I za nią serduszko. :)    W tej dyplomacji zmysłów i ciała, Gdzie każda frakcja ma inne cele, Lewica by chętnie bariery rwała, Lecz Prawa grzmi: „To o wiele za wiele!” I choć postępem ta ręka gnała, Chcąc przeforsować miłosne ustawy, Góra z dołem się nie dogadała, Grzęznąc w procedurach... jałowej zabawy. Morał z tej sesji jest nadto prosty, Choć dla amantów nieco bolesny: Gdy ideologia buduje mosty, To finał bywa... przedwczesny.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...