Szlaki

[Nikodem]

Mosty plecione złotymi nićmi otulają nieśmiałe szczyty.

Podczas gdy słychać krzyki upadających ptaków,

a między skałami występują zgrzyty.

I nie widać końca plączących się szlaków.

 

Strumienie mieszają się na wznak,

a jodły grają melodię przeżytych lat.

Na skórze czuć zachodu słońca smak,

i wokół nas kręci się świat.

 

Daleko jesteśmy przechodząc obok siebie

Mojry na niciach tańczą nieskończenie. 

Widzę cię w gwiazdach na niebie.

 

Czy znajdę bez ciebie ukojenie?

Jeśli czeka na mnie zakończenie,

A w mojej duszy spustoszenie.

 

[bazyl_prost]

@Nikodem piękny sonet ale zbyt dramatyczny, słońce daje ciepło a spustoszenia nie ma, szlaki się jakoś poukładają , obserwujesz górotwór?

Edytowane 1 godzinę temu przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)