"Koniec wędrówki"

[SercePoety]

Twoje oczy są puste, jak morze bez dna,

uwiera głębokość i zataczający obłęd.

Nie widzisz nadziei, wystarczy się przyjrzeć głębiej,

i widać mały promyczek, który szuka dna,

żeby mógł opuścić tą uwłaczającą pustkę,

która kryje się w głębi, wśród zataczających fal.

Jestem wędkarzem, który próbuje złowić zagubioną rybę,

i uwolnić z tej nieskończonej męki.

Jest ciężko i trudno,

lecz ty częściowo musisz wykazać odrobinę chęci,

żebyś znalazła pierwotną drogę,

i podążała za jedynym znakiem,

a na koniec ujrzała świetlisty blask,

który jest jedyną oczywistą wędrówką.

A ta podróż jest końcem tej drogi.

W końcu jesteś.

Odnalazłaś mnie.

Możemy być razem,

i cieszyć się z tą udaną przygodą,

która zostanie w naszych sercach.

[bazyl_prost]

trochę spokojnych myśli , powrót do źródeł