Życie w życie

[APM]

Życie w życie

 

W życiu jak w życie -

Można się schować

i pobuszować,

na jednej nodze stać,

na wietrze balansować

albo w bezruchu trwać.

 

W życie jak w życiu -

ziarenko kiełkuje,

mrówka podepcze ukradkiem,

ptak ziarno wydziobuje,

kłos chwieje się ostatkiem.

 

Słońce sił dodaje,

a noc je odbiera.

Żyto życiem się staje,

życie żytem umiera.

[Berenika97]

@APM

Twój wiersz jest żywiołowy - pełen ruchu, obrazów, dźwięków. Bardzo trafny obraz cyklu, który nie jest ani smutny, ani radosny, po prostu się dzieje. Super!

 

 

[APM]

@Berenika97 Dzięki, ten wiersz faktycznie sam do mnie przypłynął. Zaskoczył  żatem słownym i został. 

[tie-break]

@APM A mi się trochę skojarzył z tytułem "Buszujący w zbożu".

Być może nawet pobrzmiewa w nim to samo pragnienie ocalenia dziecięcego, ufnego, nieskomplikowanego podejścia do życia, z pogranicza bajki (druga zwrotka) przed zagubieniem przed przytłaczającym światem doświadczeń i zjawisk. Franciszkański duch tekstu może być w tym pomocny.

 

[APM]

@tie-break Tak, to trafne skojarzenie z filmem "Buszyjący w zbożu", a tutaj konkretniej, bo buszowanie w życie, jako rodzaju zboża.