strzępki

[Gosława]

Lucyna sadzi cynie pod płotem
wyłamane sztachety sterczą niczym żebra biedaków spędzonych pod kruchtę klasztoru

samosiejki malw znaczą granicę
twoje
moje
pomiędzy ocynkowany gar z deszczówką

skóra jak niebo w szerokim paśmie światła
blada
usłana piegami

ilu to już synów zadzierzgniętych pępowiną wydała na świat

poniewierają się małe kawałki szczęścia między miętą a ostróżką
siateczkami owadzich skrzydeł oblepiona kapusta

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znalazłaś je do wiersza i pięknie pasują :)

[aniat.]

@Gosława Czytając Twój wiersz czuję całą sobą jak bym tam była, pod tym płotem, z tymi kwiatami, z rękoma ubrudzonymi ziemią. Zresztą wszystkie Twoje wiersze tak niesamowicie przenikają. Bardzo mi się podobają. Pozdrawiam ciepło.

[Charismafilos]

@Gosława uszanowanie! Reymont wierszem można by rzec :)

[Arsis]

@Gosława cholera jasna, o rzesz kurka... podoba mi się