Obrys

[huzarc]

Dźwiękonaśladowczy

obrys kamieni

stęka pod ciężarem palców,

wędrujących w satynie twej skóry.

 

Opuszki miękną w jej spazmie, u drzwi zaniku,

jak czas mielony

 

między mrokiem powieki

a przerwanym kolorem źrenicy.

 

Czy coś dostrzegasz, sprowadzony

do fotonu,

niczym pchli skok

w gęstej brodzie Wiekuistego

gdy w jej cieple

gasnę chwilę po niej.

 

[Charismafilos]

@huzarc eeee - weź mi to rozrysuj?? ;)

[huzarc]

@Charismafilos Nie mam talentu plastycznego;)

[Charismafilos]

@huzarc czyli tylko pisać o kolorach umiesz? ;)

[huzarc]

@Charismafilos niestety:)

[Charismafilos]

@huzarc ale chyba nie cały wiersz... teoretyczny??? jakiś kawałek Ciebie tam jest? :)

Edytowane 3 godziny temu przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@Charismafilos zawsze jest jakiś element, nawet jeśli to jedynie jakiś kondensat podświadomości.

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jest 1 os. l. poj. ;) 

[huzarc]

@Charismafilos choćby dlatego, jak widać trzeba teorię wpisywać w osobiste doświadczenia.

[Charismafilos]

@huzarc a nie lepiej odwrotnie - opisywać własne doświadczenia... może nieco upchnięte w liryczny papierek? ;)

Edytowane 3 godziny temu przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@Charismafilos to prawo młodości - opiewać siebie i odnosić to do rzeczywistości, bo potem przychodzi refleksja, że to ona jednak określa świadomość.

[Charismafilos]

@huzarc pas! :) widzę, że kolega solidnie umocowany w swej jaźni :)

[KOBIETA]

@huzarc

 

nie wiem dlaczego ale intuicyjnie mi się podoba :)  jednak muszę jeszcze przeczytać…;) 

 

pozdrawiam huzarc…:) 

 

 

[huzarc]

@KOBIETA I przeżyć… pozdrawiam:)

[Berenika97]

@huzarc

 

Jak dla mnie  ten wiersz to erotyczna medytacja nad granicą między dotykiem a zanikiem. Ciało kochanki staje się przestrzenią, gdzie intymność spotyka się z metafizyką. Hermetyczny język odzwierciedla niemożność uchwycenia tego, co wymyka się zarówno słowu, jak i zmysłom.