Zgłoś

Mobile - ofiaro, max albumu blask amora i foteli bom.    

A dno bujaj, i wywijasa hasaj, i wywijaj u bonda.  

na skraju życia z rozbitą głową majaczy zjawa człowiecza czerwone zorze choć jeszcze płoną mroczna otwiera się przepaść   przebite serce ręce związane i oczu światło wygasłe ma na sumieniu otwartą ranę wargi przeszyte ma hasłem   chociaż się chwieje to jeszcze kroczy upiorna mara człowiecza nadstawia ucha wytrzeszcza oczy a przepaść woła i czeka   podąża za nią tłum niezmierzony  całkiem podobnych postaci chociaż niejeden był tam rozsądny jednak sens ogól zatracił   nikt już nie krzyczy że przecież musi  skończyć globalną się klęską skalkulowane przez chorych ludzi nowe powszechne szaleństwo   nikt się nie waży zaprotestować  bo przecież nic to nie zmieni  więc do przepaści skraju podąża wolno bezwolny tłum cieni   kołyszą ciała na wątłych nogach razem to w lewo to w prawo choć rozpadają się marne truchła wieczność jest dla nich zabawą   a ten co rzucił się do przepaści głośnym zaniósł się śmiechem on przecież życia wcale nie stracił bo nie był żywym człowiekiem        

Do kąta kod.   Kalendarium rad Nel - lak.      

@Rafael Marius :) @infelia :)