Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie mogę tego przeczytać,
bolą mnie w nocy oczy,
a w pokoju dusi się wiatr.

 

Chciałby już płynąć
jutrzejszym dniem,
wybić widok na świat,
zjeść w ogrodzie obiad.

 

Ale wciąż mazy na niebie
czarne jak liść laminarii,
i chmury jak kamienie.

 

Wykuje w nich czas
nasz grób i pył poleci
z wiatrem do góry.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...