wyszeptane drzewu

[tie-break]

nie bój się wiatru

kochanie

nie każdy jest wierszem o burzy

który chce strzaskać konary

 

jeśli ufnie zawiesisz dla niego

liście

zielone chimesy na czułych gałązkach

przyjdzie bez bólu

najdelikatniejszym podmuchem

 

by zagrać dla ciebie

melodię miłości

[Berenika97]

@tie-break

 

Ten wiersz to piękna metafora zaufania i otwartości w miłości.

Podmiot liryczny przemawia do ukochanej osoby („kochanie"), uspokajając ją i zachęcając do pokonania lęku. Wiatr przestaje być tu symbolem destrukcji - nie każde doświadczenie musi ranić. To subtelne przesłanie, że miłość nie zawsze jest gwałtowna czy bolesna.

Świetna jest druga strofa - „jeśli ufnie zawiesisz dla niego , liście". To obraz dobrowolnego otwarcia się, przygotowania na spotkanie – ale z ufnością, nie z oporem. Liście jako „zielone chimesy" to cudowne połączenie kruchości i gotowości do współbrzmienia.

Wiersz ma uspokajający, niemal kołyszący rytm. Bardzo mi się podoba. :)

 

 

[tie-break]

@Berenika97Dziękuję:) Twój komentarz to prawdziwy zaszczyt dla mojego wiersza :)

[violetta]

@tie-break miłość niesie miłość :)

[tie-break]

@violettaPięknie powiedziane :)

[Alicja_Wysocka]

@tie-break Wiersz o zaufaniu bez przestawiania korzeni.
Drzewo trwa, a wiatr wybiera, czy chce być burzą, czy melodią.

Piękny obraz relacji bez lęku.
Drzewo zostaje sobą, a wiatr - jeśli chce - uczy się delikatności.
Nie każda siła musi łamać, czasem wystarczy zagrać.