Wiosna, sąsiadko

[wierszyki]

 

 

Zmrożone z szosy, w łuki mgieł pod niebo.
Wiraż przy kuchni, a witraże w lewo.

Jak w synekury echu słabnącym,
liczę na szelest, oddech i słońce.

Chudoby nasze.
Dla was koszule, wszelakie pierze,
ale imienia Jego
w tej ramie róży Wileńskiej strzegą

całą w kaftanie jak z mrozu koronki
na płonącym z piersi oddechu jabłonki.

 

 

 

*

 

 

 

Gdy się obudzę, a inni mi rzekną,
co było wczoraj, a

kto mnie odwiedził,

tylko mi pokaż barwy meldunek
z szerokim okiem na ptasie śpiewy.

Popraw podusie, a co trzeba, załatw
i nie odmawiaj nic
bez strzępka światła,

a porozmawiać mogliśmy dzisiaj,
przeskoczyć mury skokiem gazeli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 13 godzin temu przez wierszyki (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@wierszyki ileż tu obrazów i skojarzeń!!

[wierszyki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję :)

Pozdrawiam @huzarc @violetta @Charismafilos

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Czarek Płatak]

Świetny rytm, rymy, melodia. Bardzo przyjemne czytanie 

[wierszyki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję :)

Zwykle poeci rymujący nie lubią moich wierszy nieregularnych, nie wspominając już o rymach.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.