Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze.
Stanisław Dygat
nocami wciąż przychodzą chwile
gdy myśli zawiązują moje ciało
na ciasny supeł
bez oddechu
za dnia zakasuję rękawy
i biorę się do pracy
nie mogę przecież zawieść
odśnieżam mosty
maluję karuzele jasnymi barwami
stawiam na stole dwie gorące kawy
by próbować się cieszyć
by było jak dawniej
jak zawsze
lecz od świata oddziela mnie dziś
nieprzemakalna przesłona
nie czuję smaków zapachów
nie słyszę dźwięków
kolory i kształty
są zamazane rozmyte
nocami ubywa mnie
niczym śniegu lub ognia
zależy co wybierzesz
jestem daleko
o wiele wierszy
nienapisanych jeszcze
a może już nigdy
nie wiem czego się chwycić
spadając w dół górskiej rzeki
spadając
spadając
spadając
kiedyś może zechcesz
rozplątać te wszystkie supły
i
będzie jak dawniej
na zawsze
