Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Uwięziona ze zwierzem na wieki.

Pod olejną zaprawą.

Sierść owija jej suknię.

Wchodzi do ust, gryzie.

 

Gronostaj, zwierz łapczywy.

Podgryza jej paliczki,

Zrywa skórki i szkliwo.

A ona milczy.

 

Malowana w jednej pozie

Kilka miesięcy, zawsze z nim.

Nawet tytuł oddaje - Dama

Z dumnym Gronostajem.

 

Po wiekach oglądają ja ludzie.

W krakowskim Luwrze.

I zamiast widzieć jej płacz.

Kochają zwierzę na jej rękach.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...