Blues

[Dariusz Sokołowski]

ze znużenia ze zmęczenia trudno czasem jest

jakaś nuda dręczy duszę choćby uciec gdzieś

gdybyż w innym pożyć miejscu bo tu u nas straszna wieś

do Chicago czy San Quentin albo dalej hen

 

może rzucić się na Zachód do kapitalizmu wrót

sprzedać dom i usiąść w łajbie kupić szybszy wóz

może puścić się z torbami gdzie się mieni złota bród

kręcić ostro z ostrogami filmy Hollywood

 

gdybyż wynieść się do Indii albo Bliski Wschód

trzymać krowę tak jak inni karmić pszczeli rój

nosić binokl czy ogonek chwalić pana wielką pieśń

ciągnąć życie za postronek głupi gdzie tak jest

 

za błękitne siódme morze za ostatni wielki szczyt

aż po kresu białe fale gdzie migoce szczęścia łut

za te wielkie sine dale aż po horyzontów kres

gdzie dobranoc mówi diabeł i samotny rośnie pieprz