Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Pragnę ocalić w sobie przestrzeń,
pomiędzy ciszą  światło-cienia.
Tam gdzie potrafi prosta radość,
w dostatek serca pozamieniać.

Dopóki jednak nieustannie,
światło mocuje się z ciemnością,
czuwam, by serce biło rytmem,

napełniającym mnie wdzięcznością.

 

 

Edytowane przez lena2_ (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@lena2_

 

Twój wiersz dotyka czegoś bardzo głębokiego - tej wewnętrznej walki o zachowanie równowagi i świadomości pośród codziennego zgiełku. Szczególnie poruszyła mnie myśl o "prostej radości" - jak często zapominamy, że to właśnie ona jest najcenniejsza. Piękny!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...