Historia edycji

Epoché jest zawieszeniem założeń, to jest coś innego niż podchodzenie bez założeń, bezzałożeniowość. Uczniowie fenomenologi dostawali zadania np. opisywania stołu, albo pieca kaflowego, nikt nie wymagał od nich żeby nie 'wiedzieli' czym jest dany przedmiot, chodziło o ujęcie jego fenomenu czyli  zjawianie się przed opisującym. Opisy sięgały kilkunastu stron tekstu. To piękne i rozwijające ćwiczenie, tu chodzi o czynność, nie o efekt końcowy.

Epoché jest zawieszeniem założeń, to jest coś innego niż podchodzenie bez założeń, bezzałożeniowość. Uczniowie fenomenologi dostawali zadania np. opisywania stołu, albo pieca kaflowego, nikt nie wymagał od nich żeby nie 'wiedzieli' czym jest dany przedmiot, chodziło o ujęcie jego fenomenu czyli  zjawianie się przed opisującym. To piękne i rozwijające ćwiczenie, tu chodzi o czynność, nie o efekt końcowy.

Epoché jest zawieszenie założeń, to jest coś innego niż podchodzenie bez założeń, bezzałożeniowość. Uczniowie fenomenologi dostawali zadania np. opisywania stołu, albo pieca kaflowego, nikt nie wymagał od nich żeby nie 'wiedzieli' czym jest dany przedmiot, chodziło o ujęcie jego fenomenu czyli  zjawianie się przed opisującym. To piękne i rozwijające ćwiczenie, tu chodzi o czynność, nie o efekt końcowy.

Epoché jest zawieszenie założeń, to jest coś innego niż podchodzenie bez założeń, bezzałożeniowość. Uczniowie fenomenologi dostawali zadania np. opisywania stołu, albo pieca kaflowego, nikt nie wymagał od nich żeby nie 'wiedzieli' czym jest dany przedmiot, chodziło o ujęcie jego fenomenu czyli  zbawiania się przed opisującym. To piękne i rozwijające ćwiczenie, tu chodzi o czynność, nie o efekt końcowy.