Niepamięć o Polsce

[Tyelios]

Pamięć narodu jak nić przerwana
rozcięta gwałtownie bagnetem zaborców
sięga już tylko do czasów powstania
wśród czasów udręki szuka wciąż wzorców

 

Skąd my świadomość swoją bierzemy
dlaczego z tej wielkiej dziury na mapie?
Czemu wielbimy wciąż nasze klęski 
kiedy czas chwały za serca nas złapie?

 

Wielcy rodacy na swym uchodźstwie
przywrócić chcieli swe dawne Państwo
I czy z piórem czy z mieczem w dłoni 
światło pamięci w nich nigdy nie zgasło 

 

Czy kiedyś wspomnienia te kiedyś rozkwitną?
bo to się wydaje problemu istotą
Oni tęsknili za Rzeczpospolitą
A my tęsknimy za Ich tęsknotą

[Berenika97]

@Tyelios

 

Ciekawy wiersz. Dotykasz czegoś bardzo istotnego - naszego skomplikowanego związku z historią. Świetna jest ta końcowa strofa o "tęsknieniu za tęsknotą" - jakbyśmy dziś nie potrafili już bezpośrednio nawiązać do tego, czym żyli nasi przodkowie, tylko oglądamy ich emocje jak przez szybę muzeum. Pozdrawiam.