Krótki wiersz o braku wiary w siebie

[Starzec]

ludzie z ulicy

zapomniani nieodkryci

 

tlenem

[Charismafilos]

@Starzec mocne! ale znam drugą zwrotkę :)

[Berenika97]

@Starzec

 

Jak niewiele słów, a jaki ładunek znaczeń!

To "tlenem" na końcu zmienia wszystko. Najpierw myślę o zapomnianych, nieodkrytych ludziach z ulicy - niewidzialnych, pominiętych. A potem to jedno słowo i nagle widzę, że oni właśnie są tym, co podtrzymuje życie miasta, społeczeństwa. Są fundamentem, na którym wszystko się opiera, choć nikt tego nie dostrzega.

 

Albo - inna interpretacja - może to tlen, którego im brakuje? Uwagi, zainteresowania, odkrycia? Niewidzialność jako duszenie się w obojętności?

 

Genialność tego wiersza polega na tym, że jedno słowo otwiera całą przestrzeń do myślenia. Minimalizm, który maksymalizuje przekaz.

Mocne!