Taka naga dziś stoję,
sama naprzeciw światu.
Z nagą prawdą o sobie
i wiedzą o braku.
Bez lukru, łakoci,
z wachlarzem słabości.
Z zasobem doświadczeń
i wagą wartości.
Taka naga dziś jestem.
Czy mnie przyjmiesz, mój świecie,
bez miar i porównań,
skoro jestem twe dziecię?
Mówisz: dzieci są równe.
Życie mówi inaczej.
Kto za to odpowie,
gdy równość się traci?
Taka naga dziś stoję,
sama naprzeciw światu.
Z nagą prawdą o sobie
i wiedzą o braku.
Bez lukru, łakoci,
z wachlarzem słabości.
Z zasobem doświadczeń
i wagą wartości.
Taka naga dziś jestem.
Czy mnie przyjmiesz, mój świecie,
bez miar i porównań,
skoro jestem twe dziecie?
Mówisz: dzieci są równe.
Życie mówi inaczej.
Kto za to odpowie,
gdy równość się traci?
Na stacji stoi
pociąg donikąd
nikogo nie dziwi
jego bezsens
Ludzie wsiadają
proszą o bilet
się uśmiechają
czują że żyją
Na stacji stoi
pociąg donikąd
kiedy odjedzie
nie ważne
Przecież i tak
nie zatrzyma
przygody która
się zaczyna
Na stacji stoi
pociąg donikąd
jego sława aż
po horyzont
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez andrew · Opublikowano
Przez Amber · Opublikowano
Przez Lahaj · Opublikowano
Przez Amber · Opublikowano
