zimoryka

[MIROSŁAW C.]

w środku zawiei
chichot wiatru gładzi wzory
i pieści złudzenia wykute z lodu
wierszydełka

 

jak smugi
samochodowych reflektorów
biegną polem wymarłym
między trawy ostre

 

tam gdzie świtaniem mroźnym
w różanych pąkach
żółte brzuszki sikorek 
kryją w sobie

 

kryształowe podrygi liści
i krzyk dzikich kaczek
w koronce 
do miłosierdzia bożego

 

ze wsi zabitej dechami

 

 

 

[violetta]

@MIROSŁAW C. tam tylko huśta wiatr:)

[widelec]

ładna zabawa słowem dla bogatego opisu

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

Zawsze fascynowała mnie ta ambiwalencja zimy - pieści złudzenia i zabija jednocześnie. Sikorki kryją żółte brzuszki, ale krzyk kaczek już woła o miłosierdzie. Pozdrawiam. 

[vioara stelelor]

@MIROSŁAW C.Podziwiam liryczną wyobraźnię, sączącą się z każdej linijki tego wiersza, który jest zarazem mocny, i delikatny, impresyjny, lecz emocjonalny, melancholijnie klimatyczny, ale bezlitośnie obnażający.

 

[MIROSŁAW C.]

"Wszystko w wszechświecie jest w ciągłym ruchu, wibruje, drga. Nawet obiekty, które wydają się nieruchome, tak naprawdę rezonują w różnych częstotliwościach".

I tak też powinno być w wierszu .

Tylko nie zawsze się uda... :))

Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.