Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bez z ciebie jestem jak suchy liść na ziemi,

które spadły z drzewa i wysychają.

Czuję pustkę w sobie, która jest sucha, a zarazem pusta,

jakbym od środka powoli umierał.

Jesteś mi potrzebna, żeby uzupełnić mą pustkę

i też żeby ta suchość zanikła.

Bo skoro jesteś, to tak jakby pojawił się deszcz

i wszystko się rozkwitło wokół tej natury.

Suchość zanikła, a z pustki odradza się nowa ziemia.

Proszę, pozostań tu,

bo inaczej ten świat pójdzie na marne,

nie zmartwychwstanie.

Ujmując to —

ty jesteś tym słońcem,

który sprawia, że wszystko jest.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To już źle rokuje.

 

Rozumiem intencję, takie odradzanie się zbolałej duszy pod dotknięciem miłości.

Ale pamiętaj, że jest coś takiego jak homeostaza.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...