Metamorfoza 2

[andrew]

idziesz 

myśli już silne 

pozbawione lęku 

widzą jasność 

omijają cienie 

 

to co było 

jest latarnią morską 

ostrzega o mieliznach

 

oddech pewny siebie

karmi piersi 

 

włosy poddają się wiatrowi 

jutro 

jutro ważne 

a dziś 

dziś zaczyna powoli cieszyć 

lustro znowu ... się uśmiecha 

 

1.2026 andrew 

 

Edytowane 13 Stycznia przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Witalisa]

@andrew – może "morską" (zawsze jest na lądzie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

).

[andrew]

@Witalisa

Dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poprawiłem. Jest ładniej...

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Witalisa]

@andrew – no i lustro odżyło

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[andrew]

@Witalisa

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

odżyło 

[Witalisa]

@andrew – tak trzymaj! Pozdrawiam

[andrew]

@Witalisa

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Każda metamorfoza, nieważny nr .. dobra, jeżeli zajdzie tyle zmian na lepsze, co w treści,

nawet lustro się uśmiecha... :)  @andrew... niech oddech i krok pozostaną pewne, ładne przesłanie.

[Berenika97]

@andrew

 

To jest piękne - ten moment, kiedy przeszłość staje się latarnią, nie więzieniem. "Lustro znowu się uśmiecha" - czuć w tym prawdziwą przemianę.

[andrew]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Nata_Kruk

[widelec]

Podoba mi się jak ten wiersz materializuje w sobie zjawisko nauki na błędach.

Latarnie morskie, które oświetlają drogę symbolizują doświadczenie, które chroni "idącego" człowieka przed niebezpieczeństwem, błędem, mielizną. Super zabieg.

 

[andrew]

@widelec

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 @Nata_Kruk